Begrafenisondernemers in Nieuw-Zeeland willen hun beroep beschermd zien

Jezelf aanmelden om begrafenisondernemer te worden is net zo eenvoudig als naar een gemeentekantoor gaan en een stuk papier ondertekenen.  Dat maakt vele ervaren begrafenisondernemers in Nieuw-Zeeland ongerust.

Velen in de uitvaartbranche dringen nu aan op verandering, aangezien het ministerie van Volksgezondheid de wetten rond overlijden, begraven, cremeren en de regulering van de uitvaartbranche wil actualiseren.

Het komt nadat een rapport van de Law Commission 127 aanbevelingen heeft gedaan om de ‘Burial and Cremation Act (1964)’ te moderniseren. Het rapport zei dat de handeling “verouderd, overdreven specifiek en moeilijk te begrijpen” was.

Momenteel zijn er geen antecedentenonderzoeken voor aspirant-begrafenisondernemers en geen gronden om registratie te weigeren, die louter is voor het bijhouden van gegevens.  Wat eigenlijk totaal niet kan.

Gary Taylor, de voorzitter van de Funeral Directors Association of New Zealand, zegt dat mensen niet “gewoon op een ochtend besluiten dat ze begrafenisondernemer willen worden”.

 

Hij zegt dat de industrie steeds meer “ongeschikte” mensen ziet die snel geld probeerden te verdienen – een trend waarvan hij verwacht dat deze zal toenemen naarmate het aantal mensen dat sterft op dezelfde manier verloopt.

Hij herinnerde zich een geval waarin de vereniging werd benaderd door de familie van een jong meisje dat omkwam bij een auto-ongeluk en die een onervaren begrafenisondernemer gebruikte om voor haar lichaam te zorgen.

De begrafenisondernemer had niet goed voor het lichaam gezorgd en liet stukjes glas in het haar van het meisje achter, waardoor de familie geschokt achterbleef, zei Taylor.

Volgens de huidige wet is er slechts beperkte bescherming of verhaal beschikbaar voor mensen die niet tevreden zijn met de service die ze ontvangen, aldus de review.

Het zegt dat wanneer consumenten problemen ontdekken, ze deze misschien niet melden, omdat er vaak geen duidelijke manier is om klachten in te dienen.

Het ministerie erkende in het indieningsdocument dat “ontaarde begrafeniskwesties potentieel traumatiserend kunnen zijn”, maar het stelde voor om de status quo te handhaven.

“Over het algemeen is de uitvaartsector respectvol voor de overledene en lijkt het goed werk te leveren”, zei hij.

‘Het is heel gemakkelijk voor iemand met een stationwagen en een telefoon om een ​​lijk op te halen en naar een crematorium te brengen,’ zei Taylor.

“Maar daar gaan begrafenissen niet over. Als je alleen maar een ophaaldienst voor lichamen levert, dan doe je helemaal geen gezinnen en gunsten. “

© Adobe Stock Licentie

Janet Mikkelsen, begrafenisondernemer bij Aroha Funerals, was het ermee eens dat er meer regelgeving nodig is, maar ook openheid voor verandering en nieuwe ideeën.

Haar bedrijf, dat locaties heeft in Takanini en Mount Wellington, gebruikt een koelplaat om lichamen te bewaren in plaats van ze te balsemen.

“Ik denk dat naast alle voorlichting over het balsemen van iemand, er ook mensen zoals wij moeten zijn die mensen leren om te zorgen voor een lichaam dat niet gebalsemd is,” zei Mikkelsen.

“Daar is enorm veel angst voor, mensen denken dat lichamen onmiddellijk zullen ontbinden en dat er een enorm gezondheids- en veiligheidsrisico is, en dat is gewoon niet waar.”

Andere kwesties die in het rapport aan de orde kwamen, waren onder meer het veranderen van de verouderde manier waarop sterfgevallen werden geregistreerd, ofdat begrafenisondernemers vooraf alle kosten moeten betalen, het beheer van begraafplaatsen en de rechten om nieuwe begraafplaatsen te laten vestigen.

Er werden ook regels voorgesteld voor nieuwe manieren om lichamen te verwijderen, zoals watercrematie of het resomeren.

Ook België heeft bepaalde problemen

In ons land is het sinds de afschaffing van de vestigingswet dezelfde angst.  De angst dat mensen zonder ervaring zomaar op de markt komen en denken dat ze het beter kunnen of gaan doen dan de bestaande begrafenisondernemers.

Met alle gevolgen die erbij horen.  Dan kan gaan van niet weten welke documenten ze moeten voorleggen bij een overlijden tot het niet weten hoe ze as moeten verstrooien op een strooiweide zodat die centimeters boven het gras uitkomt en zo maanden blijft liggen.  Tot ergernis van grafmakers die de problemen aankaarten.

Dat ons vak niet meer beschermd is zal, zoals in Nieuw-Zeeland, mensen trauma kunnen aanbrengen.  Laat ons toch beseffen dan een begrafenisondernemer een belangrijke taak heeft de mensen te begeleiden op een degelijke manier zodat de consument op ons kan rekenen en ons niet ziet als zakkenvullers.  Wat we helemaal niet zijn.

Men onderschat de waarde van een goede begrafenisondernemer, weet men eigenlijk wel wat we doen?  Dat we dag en nacht klaar staan om de maatschappij te dienen?  Waarmee we geconfronteerd worden, verdriet, lichamen in slechte staat, allerhande familieruzies, ect.  Een begrafenisondernemer is veel meer dan zomaar een handelaar.  We onderhandelen tussen families, leggen bruggen en compromissen om een uitvaart goed te kunnen laten verlopen.

We zijn zoveel meer dan een handelaar.  Misschien wordt het tijd dat men dat inziet.

Bron: https://www.stuff.co.nz/business/300108790/funeral-directors-hope-law-change-will-stop-those-out-to-make-a-quick-buck

Deel dit!

Plaats een reactie