Van Europa tot Amerika en Azië, internationale media vertellen onder de term ‘green burial’ hetzelfde verhaal.  Van groene asbestemmingen tot het begraven van overledenen in de natuur. Het is opvallend dat het milieu en de uitvaartsector internationaal aandacht geven aan hoe we omgaan met onze overledenen.

Het begraven van biologisch afbreekbare urnen, asverstrooiingen in open natuur en het begraven van een lichaam in een bos.  Het zijn allemaal opties die naar boven komen.  Omgaan met as is veelal een onderwerp dat in Azië veel voorkomt.  Daar heeft men geen plaats om effectief te begraven, in bepaalde landen is crematie zelfs verplicht.

Engeland investeert enorm in groene begraafplaatsen

Opvallend is dat Engeland met natuurbegraven vaker in het nieuws komt.  Groene velden of stukken bos worden opengesteld om lichamen te begraven in de vrije natuur.  Zonder kist maar met lijkwaden.  Ook het composteren komt weer meer onder de aandacht.  Zo zou de staat Washington de eerste Amerikaanse staat worden die het composteren bij wet gaat toelaten.

De consument stelt zichzelf vragen

Niet alleen is de sector vaker bezig met dit onderwerp.  Ook de consument is ermee bezig.  Wat met mijn lichaam als ik komt te overlijden?  Wat zijn de mogelijkheden?  Veelal kiezen ouderen nog voor het klassieke begraven of cremeren.  Toch zijn er mensen die echt actief bezig zijn met hun eigen dood en hoe men zo weinig mogelijk impact op het milieu kan hebben.

Wat wordt er lokaal toegelaten en wat is de volgende stap voor ons land?

Alles is afhankelijk van waar men woont en wat er lokaal wordt toegelaten.  In ons land is het échte natuurbegraven nog niet in voegen zoals in de buurlanden, waarbij een lichaam begraven wordt in een open stuk natuur, zonder zerk, zonder grafkenmerk.  Is dat onze volgende stap?  Dan is het aan de gemeenten om dit op te richten, enkel zij hebben deze bevoegdheid om een begraafplaats in te richten.

Resomeren komt er hoe dan ook aan

Zal het natuurbegraven voor onze consument belangrijker worden?  Wellicht wel.  Ons milieu is meer dan ooit onder de aandacht in media.  Onze uitvaartsector zal moeten volgen met milieuvriendelijke oplossingen.  Kijk maar naar het Brussels gewest, dat de deur open zet voor composteren en resomeren.  Nederland onderzoekt het resomeren ook, zet er ook een deur voor open.

De ene resomator na de andere wordt geleverd

Het is maar een kwestie van tijd of Vlaanderen en andere landen in Europa zullen volgen.  In Amerika wordt de ene resomator na de andere geleverd aan begrafenisondernemers die er in investeren en waar het resomeren is toegelaten.  Steeds meer Amerikaanse staten laten het resomeren toe, nu ook het composteren in Washington.

Hoe gaan wij op het resomeren reageren als uitvaartsector?

Wanneer het resomeren wordt toegelaten is het de vraag hoe men dit gaat inrichten?  Hoe gaat de sector ermee omgaan?  Het resultaat na resomeren is bijna hetzelfde als bij een klassieke crematie.  Er blijft een wit poeder achter dat kan worden bewaard in een urne of een andere bestemming zoals een verstrooiing.

Opties voor as en voor het milieu zullen belangrijker worden.  Als uitvaartsector zullen we wellicht veranderingen doormaken.  De consument stelt zich steeds vaker vragen.  Het wordt een uitdaging.

 

Deel dit!

Plaats een reactie