Podiumwerkers naar de uitvaart.

Onder de noemer DNL.Vlaanderen doen 8 professionele podiumwerkers hun intrede in de uitvaartsector.

DNL.Vlaanderen is een initiatief van Karin Struyf, ‘De Uitvaartvrouw’.

Waar staat DNL.Vlaanderen voor?

De Nieuwe Lichting Moderatoren binnen de Uitvaart.

  

Hoe is DNL.Vlaanderen ontstaan?

Tussen 2012 en 2015 reed ik heel Vlaanderen rond om tal van uitvaarten te gaan bekijken en ik vond dat er –qua voorgaan van plechtigheden- in die 36 maanden weinig stenen waren verlegd. Onder het motto ‘ik wil/kan ook uitvaarten voorgaan” deden en doen jaarlijks immers tal van nieuwe, onervaren voorgangers hun intrede in onze sector. Het is zo’n beetje een wildgroei in uitvaartland. Een grijze zone waarin weinigen samenwerken, er verdeeldheid heerst over hoe de job moet worden ingevuld, over welke talenten je toch minimaal zou moeten beschikken en wat de prijs daarvoor is. De meeste freelancers doen dus maar wat in iets wat lijkt op het Wilde Westen: het is ieder voor zich.

Uiteraard heb ik wel degelijk voorgangers aan het werk gezien die wel kwalitatief werk leverden, maar ze waren regionaal op één hand te tellen. Ik vond en vind dat een heel spijtige zaak. Dus vatte ik het idee op om daar verandering in te brengen. Onder de noemer ‘De Uitvaartvrouw’ kon ik regionaal wel mijn stempel drukken maar ik wou ook landelijk een nieuwe wind doen waaien. Het werd een lang, intens traject dat resulteerde in de oprichting van DNL.Vlaanderen.

Jij stond toch nog niet zolang geleden in de startblokken van de beroepsvereniging VormU?

Ja, en het is precies door het verschil in visie tussen mij en mijn toenmalige collega’s dat deze vereniging er niet is gekomen. Na meer dan een jaar voorbereiding gooide ik de handdoek in de ring, het was onbegonnen werk. Als je merkt dat de verschillende meningen al vanuit het beleid nooit verenigbaar zullen zijn en zo ver uit elkaar liggen, wordt de bestemming onduidelijk.

Je kan geen houvast en ondersteuning bieden aan een landelijke groep van funeraire sprekers als je beleidsmatig niet dezelfde visie deelt. Dus ik draaide het om: eerst collega’s vinden die met dezelfde competenties, visie, ethiek en overtuiging mee aan de kar konden trekken, om dan na verloop van tijd te bekijken of we met diezelfde groep –op macrovlak- iets in beweging kunnen zetten. Met VormU voor onbepaalde tijd in de ijskast werd DNL.Vlaanderen een feit.  

Maar is anno 2017 het aanbod voorgangers al niet uitgebreid genoeg?

Er is een groot aanbod ja, maar welke kwaliteit dekt de lading? Je mag dan wel veel van iets op stock hebben maar als je er gaandeweg het stof vanaf moet blazen klopt er volgens mij iets niet. Zoals ik al zei: er zijn in Vlaanderen best voorgangers te vinden die absoluut op een goede manier in hun vak staan maar ze kunnen op hun eentje niet het gemiddelde naar boven halen en dat gemiddelde ligt echt te laag.

Wat mij vooral stoort, is het cynisme dat ik wel eens waarneem bij families en nabestaanden. Ze hebben al zoveel ‘matige’ uitvaartplechtigheden gezien dat ik hen al meteen aan het begin van het huisbezoek moet overtuigen van het feit dat ik wél voor een bijzondere plechtigheid ga zorgen. ‘Dat zeggen ze allemaal’ zei onlangs een man tegen me. Ik kon hem geen ongelijk geven. Dat zeggen ze inderdaad allemaal. (lacht).

Wat doen de DNL-Moderatoren dan anders?

Ten eerste zijn onze Moderatoren professionelen uit de podiumkunsten. Ze hebben een jarenlange ervaring in het spreken voor een publiek en zijn daar ook voor opgeleid. Het zijn vertellers-pur-sang. Ze hebben een goede stem, een goede pen en zijn op de hoogte van wat er van hen verwacht wordt en wat niet. Ze werden allemaal terdege getraind om hun een job als Moderator binnen de uitvaart optimaal in te vullen en hebben inmiddels al aardig wat plechtigheden op het archief.

Ze zijn er om niet alleen families en nabestaanden te ontzorgen in de aanloop van een uitvaartplechtigheid, ook de Uitvaartondernemer die voor hen centraal staat in onze dienstverlening. Over dat laatste heb ik altijd een nogal duidelijke mening gehad die me door andere voorgangers wel eens werd verweten.

Ik deed het volgens hen vast omdat Uitvaartondernemers ook opdrachtgever zijn, maar niets is minder waar. Voor mij, en ook voor de DNL-Moderatoren,  zijn Uitvaartondernemers de rode draad binnen de uitvaart. Je moet hun belang erkennen. Bovendien ben je als voorganger of moderator geen hoofdrolspeler maar een deel van het geheel. Wie die twee zaken negeert heeft mijn part niet begrepen hoe onze sector in mekaar zit. 

Contact: dnl.vlaanderen

 Afbeeldingen: ©Marc Drofmans

Deel dit!

Plaats een reactie