De uitvaartwetgeving is in ons land misschien wat aan vernieuwing toe?  Heeft onze huidige wetgeving een upgrade nodig?  Zo zijn er verschillende onderdelen in de huidige wetgeving die het niet toelaten om als begrafenisondernemer vlot te werken.  In de eerste plaats zijn er de verschillen tussen de gewesten.  Een kluwen van wetgeving wat wellicht niet enkel van toepassing zal zijn in de uitvaartsector, maar het is nu eenmaal het onderwerp van deze website.

Het vereenvoudigen van bepaalde onderdelen naar werking toe, in Vlaanderen, is niet zo moeilijk.  Vereenvoudigen van verschillende onderdelen in de wetgeving zal voor iedereen een droom zijn om mee te werken.  Maar vereenvoudiging brengt ook financiële problemen met zich mee, waarmee niet iedereen zomaar akkoord zal gaan.  We gaan van start met de verschillende regels binnen de gemeenten of steden.

Regeltjes van gemeenten en steden

Dit is een zéér groot pakket aan regels.  Deze regels vallen weliswaar onder de gewestelijke wetgeving, maar binnen deze gewestelijke wetgeving kan een gemeente of stad nog zijn zin doen.  Zo zijn er de vele uitzonderingen, regeltjes, inkomtaksen, verschillen in concessieprijzen, wie mag wel binnen en wie niet.  Het is één grote rompslomp waarin een begrafenisondernemer zich moet kunnen behelpen.  Een overlijden in het weekend moeten regelen, in een regio waar men niet vaak komt.  Begin er maar een collega te bellen om alle juiste informatie te pakken te kunnen krijgen.  Dit vormt echt geen uitzondering.

Het kan toch allemaal eenvoudiger.  Eén vaste richtlijn voor allé begraafplaatsen.  Zowel qua regels als inkomtaksen en prijzen voor concessies.  Het zou voor iedereen, zowel voor de ambtenaar als de begrafenisondernemer een groot pluspunt kunnen betekenen.  Geen extra regels meer uitvinden, geen uitzonderingen, gewoon één richtlijn, één pagina.  Het lijkt eenvoudig, misschien wat té eenvoudig, maar het zou een geweldige stap in de goede richting zijn.

Het gevoelige dossier van de crematoria

Dan hebben we het punt van de crematoria.  Door de overheid gesubsidieerd en gebouwd.  Met geld van onze belastingen.  We zijn, in vergelijking met de rest van de wereld, een uitzondering op de regel qua crematoria.  Waar in andere landen crematoria worden opgericht door bedrijven of stichtingen, worden ze bij ons door de overheid gebouwd en uitgebaat.  Waarmee we niet willen zeggen dat het een slecht systeem is, het is eerder uitzonderlijk.  Toch lijkt de wetgeving iets of wat achterhaald.  Waarom moet er aan een crematorium dat men nieuw bouwt een begraafplaats gekoppeld worden waar plaats is voor asbestemmingen?

Waarom moeten er aula’s en koffietafelruimte aanwezig zijn?  Waarom mag een begrafenisondernemer geen eigen crematorium oprichten?  Zonder een partij te willen kiezen, het lijkt toch geen beeld meer van de huidige tijd, waarbij alles steeds meer gemoderniseerd wordt, hinkt de uitvaartsector in ons land wat achterop.  Men zou als overheidsorgaan toch wel controle kunnen uitvoeren op privé crematoria en of ze wel correct functioneren?  Zou dat geen verschil kunnen betekenen?  Zo is er al lang vraag naar technische crematoria.  De benoeming klinkt eng, maar in vaktermen wilt het niet meer zeggen dat er een ruimte voorzien wordt waar men crematieovens plaatst en waar enkel het verbranden van stoffelijke resten zal plaatsvinden.

Genoeg over crematoria.  In een moderne wereld, kan een uitvaartsector niet anders dan meegaan met zijn tijd.  Zo is er de online wereld, die steeds belangrijker wordt voor iedereen.  Het online gebeuren is perfect in staat te om de uitvaartsector te doen groeien.  Niet alleen groeien maar ook helpen.  Zo zijn er de online aangiften die het werk van een begrafenisondernemer véél gemakkelijker zou kunnen maken.  Zeker wanneer het druk is.  Allé originele bestanden kunnen gescand en gemaild worden naar de Burgerlijke Stand van de gemeente of stad van overlijden.

De aangifte van overlijden, waarom kan het nog altijd niet online?

Deze online wereld kan ook perfect gecontroleerd worden.  Enkel zij die geregistreerd staan mogen inloggen en een aangifte uitvoeren.  Natuurlijk moeten de originele documenten ook op de juiste plaats terecht komen en moet de akte van overlijden ondertekend worden.  Dit kan perfect via digitale weg, zoals men vandaag al met het ID een document online kan ondertekenen, zou dat ook moeten kunnen voor een akte van overlijden.

De overheid zou steekproeven kunnen uitvoeren en controleren of alles wel correct verloopt.  Is je dossier niet compleet, krijg je geen toelating om te begraven of cremeren.  Dat is vandaag ook al zo.  Je zou het van op je bureau iets aan kunnen doen en de originelen opnieuw doorsturen.  Zou het niet fantastisch zijn mocht dit over gans Vlaanderen op één manier werken?  Eén platform voor alle steden en gemeenten, dat hoeft niet moeilijk te zijn.  Via een website worden de juiste connecties gelegd, eens je geregistreerd bent en je de juiste gemeente of stad invult of mailt, kan je zelfs in het weekend zeker zijn dat je dossier maandag eerste werk behandeld wordt.

Vlotte samenwerking tussen overheid en de uitvaartwereld

Het zijn maar enkele punten waarop men als overheid met de uitvaartwereld een goede en vlotte samenwerking zouden kunnen vormen.  Wellicht zal dit nog veel tijd vragen, in elk geval is de begrafenisondernemer, de moderne begrafenisondernemer, vragende partij om verschillende stappen te vereenvoudigen, zodoende dat men mee kan met de tijd waarin men leeft.

Deel dit!

Plaats een reactie