Wanneer maakt Europa de overstap naar resomeren?

Men praat veel over innoverende producten en dat begrafenisondernemers het voortouw moeten nemen.  Kan onze sector wel altijd zo snel met innoverende producten blijven komen?  Wanneer de keuze bij begraven of cremeren blijft, is er niet zo heel veel meer te innoveren.  Want het eindig altijd met kist of urne en bijkomende producten.

Het resomeren zou hier een innoverende manier van lijkbezorgen kunnen zijn.  Naast crematie of begraven.  In vele andere westerse landen is het resomeren toegelaten.  Het resomeren draagt ook de naam ‘water-crematie’ of ‘bio-crematie’.  Omdat er geen vlam aan te pas komt en het lichaam van de overledene eigenlijk door water tot as gebracht wordt.  Eigenlijk is het niet echt nog as, eerder een wit poeder dat afkomstig is van het beendergestel van de overledene.

Duurzaam ondernemen in de uitvaartsector

Duurzaam ondernemen in de uitvaartsector is niet altijd zo evident.  Wat is nog duurzaam en wat niet?  Alles heeft voor en nadelen.  Men kan niet verwachten dat men op een heel snel tempo een gehele sector milieuvriendelijk krijgt.  Een lijkwagen stoot uit en een crematorium ook.  Daarnaast het vervoer van grafstenen naar Europa en ga zo maar door.  Onze sector vervuilt.  Net zoals nog vele andere sectoren.

Is het resomeren dan zo goed voor de uitvaartsector?

Er gaan stemmen op dat het resomeren duurder zal zijn dan een klassieke crematie.  Daarnaast kan men een kist niet meer gebruiken.  Want een kist mag niet mee in het resomator toestel.  Er zijn begrafenisondernemers die daarin een omzetverlies zien, daar een kist niet meer verkocht kan worden.  Voor de consument is het dan qua kist wel goedkoper, maar op de eindfactuur dan weer niet, wanneer resomeren duurder wordt dan crematie.

Zal resomeren snel het Europese vasteland bereiken?  

Het lijkt erop dat het nog even zal duren.  Zeker in België.  Er zijn ethische bezwaren omdat een deel van de resten, zoals de weefsels van een overledene, in de afvoer belanden.  Vandaag verdampen deze weefsels tijdens de verbranding.  Het enige dat overblijft na een proces van resomatie, is het beendergestel.  Net zoals bij een klassieke crematie.

Nederland zou ondertussen onderzoeken of het resomeren haalbaar is.  Via een grote uitvaartverzekeraar, die het resomeren actief zou willen aanbieden aan de klanten.  In België zou de wetgeving moeten worden aangepast.  Resomeren zou een nieuwe manier van lijkbezorgen moeten worden en zal het dan ook door intercommunale samenwerkingen worden uitgebaat, zoals vandaag het geval is voor de crematoria.

Of zou men de poort openen om privé zulke ‘resomators’ te mogen plaatsen? Wie wordt dan het controlerend orgaan?  Een aanpassing van de wet brengt meer mee dan zomaar een lijkbezorging toevoegen aan de lijst.  Wat met kisten of lijkomhulsels?  Bij crematie verplicht, wat bij resomeren?  Vele vragen die dan een antwoord moeten krijgen.

Deel dit!

Plaats een reactie