IMG_0107 - kleinVandaag komt er steeds meer vraag naar ritueelbegeleiding bij ceremoniën.  Dus ook bij het afscheid nemen van iemand dierbaar.  Hierbij wordt er steeds meer afstand genomen van de kerkelijke liturgieën wat voor vele jaren de gewoonte was.  De burgerlijke uitvaart wordt daarbij steeds belangrijker.

Verschil tussen kerkelijk en burgerlijk begraven wordt groter

Het verschil tussen een afscheid op kerkelijk en burgerlijke wijze wordt groter.  Wanneer men vroeger als burgerlijke uitvaart rechtstreeks op de begraafplaats afscheid nam, neemt men nu afscheid in een aula met een uitvaart op maat.  Afscheid nemen met een ritueelbegeleider, moreel consulent of afscheidbegeleiding, geeft de grote garantie op een persoonlijk afscheid dat helemaal op maat van de overledene werd opgemaakt.  Het begeleiden van een uitvaart met ritueelbegeleiding is een beroep op zichzelf geworden.

Het beroep op zich wordt daarbij belangrijker en zal dat de komende jaren wellicht nog meer worden.  Zonder daarbij een kerkelijke liturgie als minderwaardig te willen bestempelen, want er zijn hele goede voorgangers binnen de kerkgemeenschap.  Binnen de Belgische gewesten heersen er echter nog grote verschillen qua burgerlijke of kerkelijke uitvaarten.

Hinkt Wallonië wat achterop?

Wallonië zal nog meer kerkelijke uitvaarten blijven vragen dan de Brusselse of Vlaamse kant van het land.  Zo is er het verschil qua cijfers bij de keuze tussen begraven of cremeren per gewest.  Aan Waalse kant hinkt men op dat vlak een beetje achterop en houdt men langer vast aan traditie.  Toch is er daar ook traag maar zeker een keerpunt waar te nemen.

De afstand die rouwende families nemen van een kerk bij een uitvaart, groeit.  Men woont steeds vaker een afscheid bij in aula met ritueelbegeleiding, waarbij men niet alleen het verschil ziet tussen kerkelijk en burgerlijk afscheid nemen, ook de sfeer, opbouw en persoonlijke aanpak van een uitvaart op maat, overtuigt mensen om ook voor zulk afscheid te kiezen, wanneer het nodig zou zijn.

Hoe belangrijk wordt persoonlijk afscheid nemen?

Het belang van een uitvaart op maat zal groter worden.  In vergelijking met Nederland, hinkt men qua persoonlijke uitvaarten enorm achterop. Kisten die beschilderd worden, waar boodschappen op worden achtergelaten, persoonlijke manieren van vervoeren (binnen het wettelijk kader) zijn qua mogelijkheden veel breder dan in ons land.  Maar kan men België volledig vergelijken met Nederland?  Wellicht niet, daar de gemiddelde Belg een uitvaartverzekering niet als standaardproduct bekijkt, om maar een voorbeeld te geven.

Een persoonlijk afscheid in België zal wellicht nog verder zijn weg zoeken en vinden.  Zonder daarbij al te veel de vergelijking te moeten maken met andere landen.  Trends zullen altijd overwaaien en al dan niet worden geaccepteerd door de Belgische markt.  De rol van een ritueelbegeleider, moreel consulent of afscheidsbegeleider, wordt in de toekomst misschien groter en belangrijker.

 

Deel dit!

1 reactie

  1. Beste UitvaartVlaanderen.be,

    Met veel genoegen lazen we uw publicatie ‘Wordt het beroep van ritueelbegeleiding belangrijker?’.

    Als werkgroep rond dit thema willen we er dan ook graag enkele kanttekeningen bij maken:

    Eerst en vooral uw overweging : “Kan men België volledig vergelijken met Nederland?” waarna u het verschil aangeeft m.b.t. de uitvaartverzekeringen. Staat u ons toe uw formulering kracht bij te zetten: binnen de Uitvaart is er volgens ons geen enkel referentiepunt waarmee we Nederland met België zouden kunnen vergelijken. Wij zijn en blijven een ander volk, hebben onze eigen cultuur en –zeker bij afscheid- ook andere normen en waarden. Onze Uitvaartondernemers staan heel anders in hun vak dan hun collega’s in het Noorden. Ook op uw publicatie d.d. 9 mei 2014 ‘Uitvaartverzorger op Qmusic Nederland’ konden we destijds niet nalaten een reactie te plaatsen omtrent dit gegeven.

    Het verzorgen van een persoonlijke plechtigheid is inderdaad een vak op zich. Voor de Uitvaartsector gaat dit onder de noemer “ritueelbegeleiding”, voor ons -als beroepsvereniging in oprichting- dekt deze benaming echter lang niet de lading en stappen we af van de term ‘ritueelbegeleiding’ ter algemene titel. Het op zoek gaan naar en/of het gebruik maken van rituelen en symboliek ter ondersteuning en vormgeving van plechtigheden is een specifieke benadering die niet door iedereen binnen onze werking wordt gehanteerd. Bovendien kleeft er aan de term een onduidelijke definitie waardoor families en nabestaanden vaak geen zicht hebben op de inhoud ervan. Graag verwijzen we u hiervoor naar het lopend Nederlands onderzoeksproject tussen LBvR (de Landelijke Beroepsvereniging van Ritueelbegeleiders) en kennisinstelling Windesheim waar men nu de wijze analyseert waarop men (eindelijk) tot een goede profilering van het beroep wil komen: http://www.windesheim.nl/onderzoek/onderzoeksthemas/theologie/onderzoek-profilering-ritueelbegeleiders/

    Voor ons, en het zal vast met onze Vlaamse nuchterheid te maken hebben, is het simpel: als je met een functiebenaming te maken hebt die na 20 jaar nog steeds niet duidelijk is qua inhoud, dan schort er iets met de benaming ‘an sich’. Want inderdaad: wie een mooie, waardevolle Uitvaartplechtigheid wil is niet altijd geneigd enkel op zoek te gaan naar rituelen.

    Onze mensen (de voorgangers van nu en morgen) gaan niet enkel plechtigheden voor. Ze dienen niet alleen te beschikken over een goede pen en stem, ze kunnen -indien gewenst- inderdaad op zoek gaan naar symboliek en rituelen maar hebben eerder ‘het woord’ als leidraad. Tevens moeten ze werken met de juiste normen en waarden die gangbaar zijn in de Uitvaartsector en kunnen ze ook ingezet worden bij voorregelingen, trajecten rond levensbeëindiging, rouwzorg ,….

    Ze nemen niet alleen werk uit handen van families en nabestaanden, ook van de Uitvaartondernemer. Ons vak vergt veel meer dan rituelen en symboliek alleen, hoge tijd dus om onze werking duidelijker te gaan communiceren.

    Precies dàt gaan we dan ook doen: in het najaar van 2015 (en als primeur voor Uitvaartvlaanderen.be) lanceren we VormU : Vlaamse Onafhankelijke Raad Moderatoren Uitvaart.

    Onze beroepsvereniging zal Moderatoren gaan ondersteunen in hun werking, wil vanuit samenwerking en verwantschap het beroep bekendheid en (h)erkenning geven. VormU biedt straks begeleiding, bescherming en een draagvlak voor vakmanschap zonder voorbij te gaan aan bestaande tradities en vernieuwing binnen de sector.

    U stelt, en dat kunnen we alleen maar toejuichen,: “Het belang van een uitvaart op maat zal groter worden” en “trends zullen altijd overwaaien en al dan niet worden geaccepteerd door de Belgische markt”. Inderdaad. Hoewel dient gezegd dat VormU niet ontstaan is uit een ‘overgewaaide trend’. Er is vraag naar goed opgeleide Moderatoren. Moderatoren die een toegevoegde waarde hebben. Daar gaan wij als beroepsvereniging werk van maken. En we hoeven hiervoor niet per se de vergelijking te maken met andere landen. Want één ding staat voorop: we zijn van Vlaamse makelij.

    Dat willen we graag zo houden.

    Daar zijn we trots op.

    Namens werkgroep VormU

    Karin Struyf

Plaats een reactie